De sculpturen van Ben Oldenhof strelen en prikkelen tegelijk zowel het oog als de tastzin. Het materiaal waar hij mee werkt, vind hij in zijn directe omgeving. Dit kan van alles zijn en meestal is het als onbruikbaar of waardeloos aan de straat gezet. Losse delen omwikkelt hij met ijzerdraad en spelenderwijs combineert en verbindt hij deze tot een nieuw autonoom beeld dat gehuld is in een spel van lijnen. Zijn werk doet een beroep op de kijker, om anders te gaan kijken, om los te raken van geconditioneerd kijken.
